WikiFox

Friso de Zeeuw



Friso de Zeeuw (Rotterdam, 11 januari 1952) is een Nederlands jurist, projectontwikkelaar, bestuurder, adviseur, hoogleraar, publicist, DDR-deskundige en oud-politicus.

Friso de Zeeuw
Friso de Zeeuw
Algemene informatie
Volledige naam Willem Cornelis Theodorus Friso de Zeeuw
Geboren 11 januari 1952
Partij VVD (tot 2016: PvdA)
Politieke functies
1978-1980 Gemeenteraad Monnickendam
1980-1987 Wethouder Monnickendam
1988-1993 Provinciale Staten Noord-Holland
1993-1998 Gedeputeerde Noord-Holland
Portaal    Politiek
Nederland

Inhoud


Biografie

De Zeeuw studeerde, na het behalen van zijn gymnasium-Beta- diploma aan het Marnixgymnasium in Rotterdam, staats- en bestuursrecht aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Hij werkte van 1976 tot 1979 bij een stedenbouwkundig bureau. Daarna was hij werkzaam bij de gemeente Amsterdam en was tegelijkertijd wethouder van de toenmalige gemeente Monnickendam (1980-1987). Van 1987 tot 1993 was hij senior organisatieadviseur bij Berenschot.

Van 1993 tot 1998 was hij vervolgens gedeputeerde van de provincie Noord-Holland. Van 1998 tot 1 mei 2016 was hij directeur Nieuwe Markten van BPD (voorheen Bouwfonds Ontwikkeling). De Zeeuw is een van de grondleggers van het magazine van BPD over gebiedsontwikkeling, NAW.[1]

Van 2006 tot december 2017 was De Zeeuw parttime praktijkhoogleraar Gebiedsontwikkeling aan de faculteit Bouwkunde van de TU Delft. Ter gelegenheid van zijn afscheid hield hij een uittreerede met de veelzeggende titel ‘Zo werkt gebiedsontwikkeling zonder voodoo’.[2] In de leeropdracht van de leerstoel staat 'goed opdrachtgeverschap bij gebiedsontwikkeling' centraal. De focus ligt daarbij op de samenwerking tussen overheid en marktpartijen. Als tweede accent geldt 'duurzame gebiedsontwikkeling en marktkwaliteit'. De leerstoel verzorgt onderwijs, doet onderzoek en agendeert actuele kwesties. Aan de Leerstoel Gebiedsontwikkeling is hij nog steeds verbonden, onder meer als voorzitter van de redactieraad van het digitale vakplatform Gebiedsontwikkeling.nu.[3]

Sinds 2019 is De Zeeuw voorzitter van het Economisch Forum ‘Noord-Holland boven Amsterdam’ dat de belangen van het bedrijfsleven in de regio boven het Noordzeekanaal behartigt. Bereikbaarheid, beschikbaarheid van gekwalificeerde arbeidskrachten, ruimte voor bedrijvigheid, innovaties in energie, duurzaamheid en techniek en voldoende woongelegenheid vormen de speerpunten van het Forum.[4]

Hij is (sinds 2012) lid van het Expertteam Woningbouw van het ministerie van BZK dat gemeenten en marktpartijen ondersteunt bij de uitvoering en versnelling van de woningbouw-opgave.[5]

Verder bekleedt hij - voor een deel in het kader van vrijwilligerswerk - een tiental bestuursfuncties en commissariaten.[6]

De Zeeuw heeft een eigen adviesbureau (Friso Advies).[7]


Publicaties, conferenties en boeken

Friso de Zeeuw publiceert over gebiedsontwikkeling, ruimtelijke ordening, woningbouw, woningmarkt, omgevingsrecht, grondbeleid, stikstof, regionale economie, mobiliteit en openbaar bestuur. Talloze artikelen en columns over deze onderwerpen verschenen van zijn hand.[8] Samen met zijn opvolger als hoogleraar Gebiedsontwikkeling aan de TU Delft, dr. Co Verdaas, schreef hij in 2020 een pleidooi over een nieuw sturingsconcept voor de ruimtelijke ordening.[9] In hun betoog nemen de Regionale InvesteringsAgenda (RIA) en de Nationale InvesteringsAgenda (NIA) een centrale plaats in.[10][11]

Over de ruimtelijk economische ontwikkeling in West-Europa heeft De Zeeuw enkele artikelen gepubliceerd. Daarin maakt hij korte metten met de ’Blauwe Banaan’. Die symboliseerde lange tijd de economische ruggengraat van de EU. Volgens De Zeeuw klopt dat beeld niet.[12] Op basis van rondetafelgesprekken met gemeenten en ontwikkelingsbedrijven publiceerde hij in 2016 een essay over de woningbouwopgaven en de ruimtelijke planning, onder de titel ‘Geef wonen de ruimte’.[13] Samen met onderzoeker Geurt Keers publiceerde De Zeeuw verscheidene artikelen over de kwaliteit van de Nederlandse woningvraag. Hoe willen de meeste mensen wonen, in eengezinswoningen of appartementen? [14]

Hij initieerde in 2015 en 2016 twee rondetafelconferenties over de aanpak van gebiedsontwikkeling in Nederland en Nordrhein-Westfalen, met het doel om te leren van de vergelijking.[15] Daarnaast publiceerde hij onder meer over gebiedsontwikkeling in Engeland en Singapore.[16][17][18] De Zeeuw heeft twee boeken over gebiedsontwikkeling gepubliceerd: "De engel uit het marmer" (2007) en "De engel uit graniet" (2009, samen met Agnes Franzen)[19],[20]

In opdracht van de toenmalige minister van Binnenlandse Zaken, deed in 1999 een commissie onder zijn voorzitterschap onderzoek naar het functioneren van kleine gemeenten in een zestal verschillende regio’s. De commissie deed in haar rapport ‘Gemeenten: meer dan lokaal bestuur’ een aantal aanbevelingen die weinig van hun actualiteit hebben verloren.[21] De Zeeuw analyseerde de positie van gemeentelijke grondbedrijven en deed voorstellen voor het toekomstig grondbeleid.[22]
Over nieuwe ontwikkelingen in de wereld van het gemeentebestuur publiceerde hij vaak samen met Kirsten Veldhuijzen, bijvoorbeeld over de romantiek van de ’zelfkazende burger in de grootschalige comfortzone’.[23] Een uitgesproken opvatting heeft De Zeeuw over ambtelijke fusies als alternatief voor gemeentelijke herindeling. Hij verzet zich fel tegen die fusies die volgens hem een ambtelijke machtsovername impliceren.[24]

De Zeeuw publiceerde in 2018 het hand- en studieboek ‘Zo werkt gebiedsontwikkeling’ (270 blz). In het boek komen alle aspecten van het vakgebied aan de orde. Inzicht in de complexe materie staat centraal, zonder uitgebreide theoretische verhandelingen. In begrijpelijke taal worden systeem, proces, inhoudelijke aspecten en persoonlijke competenties besproken. Dit alles geïllustreerd met verhelderende schema’s en praktijkvoorbeelden. Het is ook een kritisch boek: modieuze opvattingen en praktijken die het vakgebied ondermijnen, stelt de auteur onbarmhartig en tegelijkertijd ironisch aan de kaak.[25]

Op basis van het handboek produceerde hij samen met Ebbo Clekx een serie openbaar toegankelijke mini-colleges op video.[26]


DDR-Museum

Het DDR-Museum van Nederland zetelt in het huis van De Zeeuw te Monnickendam. Daartoe heeft hij de garage omgebouwd en uitgebreid. Het museum kwam voort uit een verzameling voorwerpen en documenten uit de voormalige DDR, die hij met zijn echtgenote sinds de val van de Berlijnse Muur in 1989 heeft aangelegd.[27][28] Het museum is inmiddels uitgegroeid tot een volwaardig kenniscentrum. Incidenteel worden grotere bijeenkomsten georganiseerd zoals in maart 2016 in de Openbare Bibliotheek Amsterdam, met 260 bezoekers.[29]

Ter gelegenheid van ‘30 jaar Val van de Muur’ werd in 2019 een tweedaags festival in Baarn georganiseerd.[30]

De Zeeuw schreef twee boeken over de DDR: "Fascinatie DDR" (2007)[31] en "De tastbare DDR" (2019).[32]

Met Anja Fricke en Marieke Naumann publiceerde hij de brochure "De DDR in kort bestek" (2019).[33]


Externe links

Zie de categorie Friso de Zeeuw van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.




Bron


Staat van informatie: 20.11.2021 01:54:25 CET

Bron: Wikipedia (Auteurs [Geschiedenis])    Licentie van de tekst: CC-BY-SA-3.0. Auteurs en licenties van de afzonderlijke afbeeldingen en media zijn te vinden in het bijschrift of kunnen worden getoond door op de afbeelding te klikken.

Veranderingen: Ontwerp-elementen werden herschreven. Wikipedia-specifieke links (zoals "Redlink", "Edit-Links"), kaarten, navigatievakken werden verwijderd. Ook enkele sjablonen. Pictogrammen zijn vervangen door andere pictogrammen of verwijderd. Externe links hebben een extra icoon gekregen.

Belangrijke opmerking Aangezien de gegeven inhoud op het gegeven moment automatisch van Wikipedia werd overgenomen, was en is een handmatige controle niet mogelijk. Daarom geeft WikiFox.org geen garantie voor de juistheid en actualiteit van de inhoud. Mochten er intussen onjuistheden in de gegevens voorkomen of fouten in de weergave zijn gemaakt, dan verzoeken wij u contact met ons op te nemen: E-mail.
Zie ook: Afdruk & Privacy policy.