WikiFox

Herulen



De Herulen waren een Oost-Germaans volk, verwant aan de Goten. Waarschijnlijk waren ze oorspronkelijk woonachtig aan de Oostzeekust.

Inhoud


Geschiedenis

De Herulen werden voor het eerst door Romeinse geschiedschrijvers genoemd in de 3e eeuw, tijdens de regeerperiode van keizer Gallienus. Samen met hun bondgenoten, de Goten, vielen ze het Romeinse Rijk binnen en plunderden zowel Byzantium als Athene in 267. Twee jaar later werden ze echter compleet verslagen door het Romeinse leger in de Slag bij Naissus.[1]

Tegen het eind van de 4e eeuw vielen de Herulen onder de heerschappij van de Ostrogoten en, nadat dezen onder koning Ermanarik in 375 verslagen werden door de Hunnen, onder heerschappij van de Hunnen. Na de dood van Attilla en de val van het Hunnenrijk in 454 vestigden sommige Herulen zich in Zuid-Slowakije, bij de rivieren de Theiss en de Mureş. Ze stichtten daar een koninkrijk dat in het zuiden grensde aan de Ostrogoten, links van de Donau in Hongarije aan de Longobarden en verder stroomafwaarts aan de Gepiden.

Odoaker

een solidus met de afbeelding van Odoaker

De Skirenleider Odoaker onttroonde in 476 de laatste keizer van het West-Romeinse Rijk, Romulus Augustulus, en benoemde zichzelf tot koning van Italië. Hiermee kwam een eind aan het West-Romeinse Rijk (Vorige generaties lieten hiermee vaak de middeleeuwen beginnen). Odoaker werd in 493 verslagen en vermoord door de Ostrogoten, die de heerschappij over Italië overnamen.

Rudolf

Omstreeks 500 was Rudolf koning van de Herulen. Hij raakte in oorlog met de Longobarden. In 505[2] of 508-510[3] vielen deze onder leiding van Tato het gebied van de Herulen binnen en vernietigden hun koninkrijk. Rudolf sneuvelde in de strijd. Het merendeel van de overwonnen Herulen voegde zich hierna bij de Longobarden, een minderheid sloot zich aan bij de Gepiden.


Diversen

Als bondgenoten van de Saksen voerden Herulen in 409 aanvallen uit op de kust van Gallië, en in 460 en 465 werden ze in Galicië (Spanje) gesignaleerd.

Ten tijde van het bewind van Eurik (466-484) vochten er Herulen als bondgenoten aan de zijde van de Visigoten tegen de Merovingen. Uiteindelijk werden deze Herulen verslagen door de Franken, waarna ze zich aan het einde van de 5e eeuw in zuidelijk Zweden vestigden.

In 533 vochten nog vele Herulen in het leger van het Byzantijnse Rijk. Duizenden dienden in de persoonlijke lijfwacht van de Byzantijnse generaal Belisarius.





Bron


Staat van informatie: 20.11.2021 05:02:11 CET

Bron: Wikipedia (Auteurs [Geschiedenis])    Licentie van de tekst: CC-BY-SA-3.0. Auteurs en licenties van de afzonderlijke afbeeldingen en media zijn te vinden in het bijschrift of kunnen worden getoond door op de afbeelding te klikken.

Veranderingen: Ontwerp-elementen werden herschreven. Wikipedia-specifieke links (zoals "Redlink", "Edit-Links"), kaarten, navigatievakken werden verwijderd. Ook enkele sjablonen. Pictogrammen zijn vervangen door andere pictogrammen of verwijderd. Externe links hebben een extra icoon gekregen.

Belangrijke opmerking Aangezien de gegeven inhoud op het gegeven moment automatisch van Wikipedia werd overgenomen, was en is een handmatige controle niet mogelijk. Daarom geeft WikiFox.org geen garantie voor de juistheid en actualiteit van de inhoud. Mochten er intussen onjuistheden in de gegevens voorkomen of fouten in de weergave zijn gemaakt, dan verzoeken wij u contact met ons op te nemen: E-mail.
Zie ook: Afdruk & Privacy policy.